Definicja
puha to bicz zrobiony ze skręconych sznurków lub rzemyków; słowo przestarzałe, związane z dawną polszczyzną kresową
puha
puha (przedmiot)
Reguły reguły językowe, zasady pisowni (nowe opracowanie z komentarzami)
- 299. odmiana nazw i rzeczowników (C): zakończone w piśmie na -ha po samogłosce
Słownik wyrazów bliskoznacznych podobne znaczeniowo (lepsze odpowiedniki lub zapomniane słowa)
- bacik; bat; batog; bicz; bizun; harap; kańczug; nahaj; rózga
Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
(…) bo w namiocie bała się płakać, a przez drogę mogła dać folgę łzom bezkarnie. Raz, idąc z naręczem drzew, spotkała matkę, którą był Azja Halimowi darował. Padły sobie w objęcia i siłą je trzeba było rozrywać, a choć Azja wysmagał potem Zosię, nie szczędząc uderzeń puhy nawet po głowie, jednak było to słodkie spotkanie. (…) Nie być bitą — to stało się jej celem. Basia na jej miejscu byłaby zabiła Azję jego własnym nożem pierwszego dnia, bez względu na to, co by ją potem spotkać mogło; lecz bojaźliwa Zosia, półdziecko jeszcze, nie miała Basinej dzielności.
Henryk Sienkiewicz, Pan Wołodyjowski, 1888
Ciekawostki
W okresie staropolskim
Puha to zapożyczenie z
Gramatyka
rzeczownik rodzaj żeński odmienny
formy w tabelce:
formy alfabetycznie: puh; puha; puhą; puhach; puhami; puhę; puho; puhom; puhy; pusze
Zobacz, co zyskują abonenci Dobrego słownika.
SprawdźCzęsto sprawdzane
Ciekawostki
- trafić w sedno — O pochodzeniu zwrotu trafić w sedno
- od Sasa do Lasa — Z tym Sasem to nieprawda
- dzięki — O historii wyrazu dzięki