karabela

karabela (broń)

Definicja

karabela to lekka, zakrzywiona, ozdobna szabla pochodzenia bliskowschodniego, mająca rękojeść w kształcie orlej głowy; w Polsce karabela rozpowszechniła się po odsieczy wiedeńskiej 1683 roku, w XVII–XVIII wieku uznawana była za paradną, jej noszenie do stroju narodowego było formą manifestacji patriotycznej i przynależności do stanu szlacheckiego

Przykłady użycia autentyczne, starannie wybrane, zobacz też na blogu
Triumf Sobieskiego pod Wiedniem zaczyna być najchętniej przywoływanym momentem historycznym. Czy jednak nowoczesny polski Sarmata ma świadomość, że emblematyczne części sarmackiego stroju – pas kontuszowy i karabela mają rodowód turecki? Czy wie, że pod Wiedniem było tak trudno odróżnić polskich wojów od żołnierzy Kara Mustafy, że nasze oddziały musiały ozdobić hełmy słomianymi grzebieniami, aby habsburscy sojusznicy nie wzięli ich za Turków?

KWJP: Wojciech Kuczok, Rozmemuary, 2019

Gramatyka

rzeczownik rodzaj żeński odmienny

formy w tabelce: 

formy alfabetycznie: karabel; karabela; karabelą; karabelach; karabelami; karabele; karabelę; karabeli; karabelo; karabelom

zgłoś poprawkę
Pozostały wątpliwości? Brakuje czegoś w haśle?
Zobacz, co zyskują abonenci Dobrego słownika.
Sprawdź

Często sprawdzane

Ciekawostki

Mogą Cię zainteresować również hasła