hasło dnia (dziś w pełnym dostępie dla wszystkich) frappé

Frappé w sądzie Opisywana tu frappé to po prostu jedna z wersji kawy mrożonej. Czasem słowa frappé używają producenci czy restauratorzy na oznaczenie równoważne mrożona — jakże lepiej brzmi to przecież z cudzoziemska. Por. też

Napoje typu frappé są mieszaniną soków lub syropów z mlekiem i lodami. Można je również podawać z dodatkiem ubitego żółtka lub bitej śmietanki. Całość poddaje się zamrożeniu. (Krystyna Flis, Aleksandra Procner, Technologia gastronomiczna z towaroznawstwem, cz. 3, 2009 s. 111)

Był jednak w Polsce czas, gdy słowo to zarejestrowane było jako znak towarowy słowny i tylko jedna firma mogła oznaczać nim swoje wyroby. W 2005 roku do Urzędu Patentowego wpłynął wniosek o unieważnienie prawa ochronnego udzielonego na znak towarowy FRAPPE z uzasadnieniem, że słowo frappe jest określeniem rodzajowym, używanym powszechnie w obrocie do określania napojów schłodzonych.

Uprawniona do znaku towarowego firma nie poddała się jednak bez walki. Zleciła OBOP-owi badanie, z którego wynikło, że Polacy nie znają znaczenia słowa frappe (poza tym podnoszono też ogólną znikomą znajomość języka francuskiego). Co ciekawe, twierdziła, że FRAPPE jest oznaczeniem fantazyjnym i stanowi dowcipne skojarzenie ze słowem frapować. Do akt sprawy dołączyła też kopie fragmentów słowników, które nie zawierały słowa frappe.

Urząd uznał jednak, że określenie frappe stanowi termin używany do opisu właściwości napoju (zimny, mrożony, z kostkami lodu), zwłaszcza kawy lub do określenia typu kawy. Uzasadnił nawet brak akcentu nad e jako typowy dla polskiej ortografii. Tym samym unieważnił znak towarowy.

Cała sprawa znalazła swój finał w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym (ze względu na odwołanie), ale niczego już to nie zmieniło.

Pochodzenie frappé W wielu miejscach można znaleźć opowieść o tym, jak powstała frappé. Opowieści te są zgodne, zawierają tylko więcej lub mniej szczegółów. Na pewno rzecz działa się w Grecji w 1957 roku, na Międzynarodowych Targach w Salonikach. Pracownik Nestlé promował tam nowy produkt firmy: czekoladowo-mleczny napój dla dzieci, podawany na zimno. Między jedną a drugą prezentacją Dimitrios Vakondios, bo tak się miał nazywać ten pan, chciał napić się gorącej kawy rozpuszczalnej, ale nie miał dostępu do gorącej wody. W przypływie desperacji, a może geniuszu, użył zimnej wody i szejkera (do wymieszania składników). I tak stworzył kawowy napój z pianką, który później zwano frappé (od francuskiego ‘ubijać, łączyć, ubijając’).