Gdy sarny nie same chodzą Stado sarn czy saren?

Zacznijmy od szybkiego przeglądu drukowanych słowników. W „Słowniku języka polskiego” pod red. W. Doroszewskiego (z lat 1958–1969) mamy „sarn, rzadziej saren”. W „Słowniku poprawnej polszczyzny” pod red. tegoż (1973) czytamy: „sarn albo saren”. W bardziej już współczesnym „Wielkim słowniku poprawnej polszczyzny” pod red. A. Markowskiego (2004) znajdziemy ten sam zapis. Czyli sytuacja wydaje się ustabilizowana, a skoro jeszcze „Wielki słownik ortograficzny PWN” (2016) podawał tę samą alternatywę, to sprawa wydaje się jasna… Tylko że przecież wiemy, iż słownikom dotąd drukowanym w ogóle w kwestii odmiany ufać nie można…

Sprawdźmy zatem w zrównoważonej części NKJP: sarn — 70 wyników, saren — 173. Hm, to może jednak słowniki wyżej cytowane nie w tej kolejności podawały frekwencję form. Ale, ale, zaraz! Gdy zaczniemy się